Słownictwo języka polskiego
얼굴
머리카락
관자놀이
귓불
턱수염
콧수염
이마
콧구멍
눈썹
속눈썹
홍채
눈꺼풀
동공
입술
염소 수염
털복숭이
두피
보조개
입냄새
표정
미소
찡그림
włosy
świątyni
policzek
f ucha
małżowina uszna
broda
wąsy
czoło
nos
nozdrza f
podbródek
oko m. <br> Wiele oczy
brew
rzęsa
irys
powieka
uczeń
usta
warga
język
kozia bródka
Skóra chevalu
dół
nieświeży oddech
wyrażenia
uśmiech