Słownictwo języka polskiego
面部
头发
tóu fà
太阳穴
tài yáng xué
面颊
miàn jiá
耳朵
ěr duo
耳垂
ěr chuí
胡子
hú zi
胡子
hú zi
前额
qián é
鼻子
bí zi
鼻孔
bí kǒng
下巴
xià ba
眼睛
yǎn jīng
眉毛
méi máo
睫毛
jié máo
虹膜
hóng mó
眼皮
yǎn pí
瞳孔
tóng kǒng
嘴巴
zuǐ bā
嘴唇
zuǐ chún
舌头
shé tóu
鬓角
bìn jiǎo
山羊胡子
shān yáng hú zǐ

chá
毛茸茸
máo róng róng
头皮
tóu pí
酒窝
jiǔ wō
口臭
kǒu chòu
表情
biǎo qíng
微笑
wēi xiào
皱眉头
zhòu méi tóu
włosy
świątyni
policzek
f ucha
małżowina uszna
broda
wąsy
czoło
nos
nozdrza f
podbródek
oko m. <br> Wiele oczy
brew
rzęsa
irys
powieka
uczeń
usta
warga
język
paw
kozia bródka
włochaty
Skóra chevalu
dół
nieświeży oddech
wyrażenia
uśmiech