Słownictwo języka polskiego
Çiftlik Hayvanları
byk
ogon
noga
kopyto
róg
parskanie
nozdrze
krowa
wymię
muczenie
cielę
łajno
stado
wół
osioł
ryczenie
koza
koźlę
kury
kogut
pianie
kura
gdakanie
pisklę
wieprz
ryj
kwik
maciora
prosię
pisk
owca
wełna
stado owiec
jagnię
pasterz, pastuch, owczarz
laska
koń
rżenie
parsknęcie
ogier
klacz
kucyk
podkowa
siodło
strzemię
boğa
kuyruk
bacak
toynak
boynuz
homurdanma
burun deliği
inek
ineğin memesi
mölemek
buzağı
gübre
sürü
öküz
eşek
anırma
keçi
çocuk
tavuk
horoz
ötme
tavuk
gıdaklamak
civciv
domuz
burun
domuz hırlaması
dişi domuz
yavru domuz
domuz ciyaklaması
koyun
yün
koyun sürüsü
kuzu
çoban
sopa
at
kişneme
horultu
aygır
kısrak
midilli
at nalı
eyer
üzengi