Słownictwo języka polskiego
植物
drzewo
kora
pień
korzenie
liść
gałąź
gałązka
żołądź
kwiat
winorośl
kaktus
kolec
paproć
palma
liść palmy
sosna
igły
szyszka
trawa
źdzbło trawy
lilia wodna
trzcina; pałka wodna
bambus
róża
płatek
kolec
łodyga
grzyb

shù
树皮
shù pí
树干
shù gàn
根, 地下茎
gēn, dì xià jīng


??,??/ shù yè ,yè z?
树枝
shù zhī
树梢
shù shāo
橡实
xiàng shí

huā

téng
仙人掌
xiān rén zhǎng

蕨类
jué lèi
棕榈树
zōng lǘ shù
棕榈叶
zōng lǘ yè
松树
sōng shù
松针
sōng zhēn
松球
sōng qiú

cǎo
草叶
cǎo yè
睡莲
shuì lián
芦苇
lú wěi
竹子
zhú zi
玫瑰
méi guī
花瓣
huā bàn


jīng
蘑菇
mó gū